"ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΑ ΣΙΓΟΥΡΑΤΖΗΣ" LOL :)

Ελλειμμα ηγεσίας

Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΠΑ (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 2/3/08)





«Η χώρα αντιμετωπίζει σοβαρούς κινδύνους και όλοι πρέπει να συμπεριφερόμαστε με σοβαρότητα, νηφαλιότητα και υπευθυνότητα». Η φράση αυτή μαζί με τις ομόλογές της ως προς τη δύναμη του φορτίου τους υποσχέσεις για πάταξη της ακρίβειας και της φοροδιαφυγής ανήκουν στην κατηγορία των πιο διαδεδομένων κλισέ από τη μεταπολίτευση και μετά. Αγαπημένα μοτίβα στη ρητορική των κομμάτων εξουσίας, έχουν προ πολλού ακυρωθεί εξαιτίας της κατάχρησής τους.

Ετσι, είναι διάχυτη η υποψία ότι διακινούνται κάθε φορά που οι εξουσιαστικοί μηχανισμοί είτε θέλουν να αποπροσανατολίσουν ψευδόμενοι τους πολίτες (η ακρίβεια και η φοροδιαφυγή με όλες τις κυβερνήσεις θάλλουν) είτε να τους τρομάξουν υπερπροβάλλοντας τις απειλές στα σύνορά μας. Δυστυχώς σήμερα η χώρα μας πράγματι περικυκλώνεται από εξωτερικούς κινδύνους και ατυχώς έχει μια ηγεσία κατώτερη των περιστάσεων.

Το θέμα της ονομασίας της FYROM, η μονομερής ανεξαρτητοποίηση του Κοσσυφοπεδίου και οι επαπειλούμενες παρενέργειες, οι ποικίλοι αλυτρωτισμοί που αναπτύσσονται στη γειτονιά μας, οι τουρκικές σφήνες καθώς και η αναμενόμενη πρωτοβουλία για την επίλυση του Κυπριακού, σχηματίζουν μια εκρηκτική ύλη.

Σε παρόμοιες περιπτώσεις στο παρελθόν, η Ελλάδα είχε την τύχη να καθοδηγείται από ηγέτες, που διέθεταν ένα σαφές σχέδιο, αναλάμβαναν πρωτοβουλίες, οργάνωναν συμμαχίες και υπηρετούσαν με καθαρό μυαλό τα εθνικά συμφέροντα. Ηταν πρόθυμοι να διαπραγματευτούν και ενίοτε να συμβιβαστούν αν τα ανταλλάγματα ήταν σημαντικά και αποφασισμένοι να συγκρουστούν αν δεν υπήρχε άλλο περιθώριο.

Με τόσα μέτωπα ανοιχτά, θα περίμενε κανείς από τον πρωθυπουργό τουλάχιστον μια διπλωματική κινητικότητα. Να βγει από τη μίζερη ασφάλεια του γραφείου του, να επισκεφτεί τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, να επικοινωνήσει με αρχηγούς κρατών και να προσπαθήσει να πείσει για την ορθότητα των θέσεών μας ή έστω για τη βασιμότητα των φόβων μας. Τίποτα απ' όλα αυτά.

ΟΚ. Καραμανλής, οπαδός της μυωπικής θεωρίας «αφήνουμε το χρόνο να κυλήσει και πετάμε την μπάλα στην εξέδρα», παραμένει κλεισμένος στον γυάλινο πύργο, καταφεύγοντας στα ξόρκια για να διώξει τα κακά μαντάτα. Υπάρχει βεβαίως ο αντίλογος: Η Ελλάδα είναι μια κουκκίδα στον παγκόσμιο χάρτη, δεν έχει το ειδικό βάρος να επηρεάσει καθοριστικά τις εξελίξεις και το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να υιοθετήσει μια παθητική στάση και να προσπαθήσει να περιορίσει τις δυσμενείς συνέπειες. Πρόκειται για τη λογική της «Ψωροκώσταινας».

Ο σημερινός πρωθυπουργός, συστηματικός αναγνώστης της Ιστορίας κατά δήλωσίν του, όφειλε να γνωρίζει πως τούτη η χώρα μπήκε στην ΕΟΚ, κέρδισε μεγάλες μάχες (Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα) και πέτυχε την ένταξή της στην ΟΝΕ, όχι γιατί είχε τα τυπικά προσόντα, ούτε το μεγάλο εκτόπισμα στη διεθνή σκηνή ή τις οικονομικές προϋποθέσεις, αλλά γιατί οι πολιτικοί που βρέθηκαν τις κρίσιμες στιγμές στο τιμόνι της (Κωνσταντίνος Καραμανλής, Α. Παπανδρέου, Κ. Σημίτης) αφιέρωσαν χρόνο και δυνάμεις, κατέθεσαν διπλωματικό κεφάλαιο, εξασφάλισαν τη λαϊκή συγκατάθεση, είχαν στόχους, αγωνίστηκαν με συνέπεια και κατάφεραν κόντρα στις αντιξοότητες να ξεπεράσουν τα εμπόδια.

Ο Κώστας Καραμανλής δεν έχει ούτε την αποφασιστικότητα του θείου του ούτε τη μαχητικότητα και τον δημιουργικό «τυχοδιωκτισμό» του Α. Παπανδρέου, ούτε τη μεθοδικότητα και την εργατικότητα του Κ. Σημίτη. Είναι αθεράπευτα σιγουρατζής, τρέμει το ρίσκο, αποφεύγει να πάρει θέση και αφήνει τα πράγματα να τα ρυθμίζουν άλλοι. Στην τελική φάση των συνομιλιών για το σχέδιο Ανάν στην Ελβετία κρύφτηκε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του.

Για το δημοψήφισμα στη μεγαλόνησο είπε κάτι ανάμεσα στο «ναι» και το «όχι», στις συνόδους κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης απλώς παρευρίσκεται και χαιρετίζει, ταξιδεύει στο εξωτερικό μόνον όταν δεν μπορεί να κάνει αλλιώς, οι σχέσεις μας με την Τουρκία ανήκουν στην «αρμοδιότητα» του αυτόματου πιλότου, στα Βαλκάνια γίνεται χαμός κι αυτός απουσιάζει. Ενδιαφέρεται μόνον για τις εντυπώσεις που θα δημιουργήσει στο εσωτερικό.

Την ίδια στιγμή, στο άλλο κόμμα εξουσίας είναι επικεφαλής ένας ηγέτης με διεθνή εμπειρία, με πολλές περγαμηνές στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, αλλά εξαιρετικά αδύναμος. Εδώ και έξι μήνες δεν μπορεί να εκλογικεύσει τα αίτια της ήττας του, να εκπονήσει μια εναλλακτική στρατηγική, να βάλει τάξη στο φραξιονισμένο κόμμα του και να σταματήσει την εκλογική αιμορραγία που ταλαιπωρεί το ΠΑΣΟΚ.

Μ'έναν πρωθυπουργό φοβισμένο και ράθυμο και μ' έναν αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε διαρκή ιδεολογική σύγχυση και σε μόνιμη πολιτική ανασφάλεια, η χώρα δεν μπορεί να προσδοκά πολλά πράγματα.

τΟ πΑΡαΠαΝΩ αΡΘΡΟ Μ' αρΕΣε ΠολΥ κΙ ΕιΠΑ νΑ το μΟΙΡαΣΤω ΜΑζι Σας...