ΑΠΟ ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΟ ΡΑΔΙΚΙ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΙΑΠΩΝΙΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ
Αγαπητά μου παιδιά,
Κονίτσι-γουά!
Σήμερον, θα σας διηγηθώ ένα Ιαπωνέζικον ωφέλιμον παραμύθι. Καθίσατε το λοιπόν, σιμά στη φωτιά και εν ανάγκη, αν δεν υπάρχει επαρκής χώρος, αι καυλοπυρέσσουσαι νεάνιδες, ας καθίσωσιν σεμνώς εις τα γόνατά μου:
Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια μακρινή απω-ανατολική χώρα, στη μικρή πολίχνη της Mosaka, εζούσεν ο αναποφάσιστος συμβασιούχος – ορυζοκαλλιεργητής, Napsifiso Kati-ti.
Δεδομένου ότι οι εκλογές πλησίαζαν με ταχύτητα παλιρροϊκού κύματος και η σύμβαση του καημένου του Napsifiso έληγε αμέσως μετά τις αυτοκρατορικές εκλογές, ο Napsifiso, βουτηγμένος στις ρηχές και μεσοβραχυπρόθεσμες σκέψεις του, εβόλταρε εις το ανακαινισμένο από τους αμερικάνικους βομβαρδισμούς, φάιμπεργκλας δάσος της μεταπολεμικώς χαρτζηλικωμένης πόλεώς του, σφυρίζοντας μελαγχολικά έναν παλιό σκοπό (… Kyoto kseri, ti-mas egrapse I mira Kyoto kseri, ki an mas brimazi ke tallo kalo-keri …).
Ξάφνου, είδε τον παλιό αποφασισμένο συμμαθητή του, Thapsifiso-Giakou-Mato, ο οποίος, αναφανδόν ευημερούσε, αφού απολάμβανε τη γλύκα της ηλιόλουστης μέρας, τρώγοντας μακαρίως κρουασάν και διαβάζοντας ταμπλόιντ.
Ο φίλος μας ο Napsifiso, έκανε μια μικρή υπόκλιση και χαιρέτισε το φίλο του ιαπωνιστί, ο οποίος του ανταπέδωσε το χαιρετισμό μ’ ένα δυτικότροπο νεύμα-χάι.
Αφού αντάλλαξαν φιλοφρονήσεις και θύμησες από τα παιδικά τραυματικά καμώματά τους, ο Napsifiso, ήλθε στο ροδοκοκκινιστό προκείμενο και εξέθεσε το πρόβλημά του στο φίλο του.
«Γι’ αυτό σκάς ?» Τον ρώτησε ο φίλος του. «Όλη η έγνοια σου αυτή να’ ναι» του είπε χαρούμενα. «Χάθηκε να μου το πείς κι εσύ νωρίτερα βρέ παιδί μου? Τι διάολο? Ξένοι είμαστε?» Τον επιτίμησε ο φίλος του μπουκωμένος.
«Λοιπόν, αύριο, τι λέω αύριο, σήμερα κιόλας τ’ απόγεμα, θα σε πάω να βρούμε το φίλο μου κομμματάρχη της τοπικής, τον Kerasi-Puro, που’ ναι κολλητός του βουλευτή της περιφέρειάς μας Dio-Risi. Αυτός βόλεψε μέχρι και τη γυναίκα μου τη Yakuna-Muti, [τη θυμάσαι ρε?] που’ ναι του Δημοτικού και την έβαλε ιδιαιτέρα του Υπουργού, εσένα με τόσα προσόντα δε θα βρεί κάπου να σε χώσει? Αξιοκράτης του κερατά, σου λέει ο άλλος».
«Και είναι σίγουρο ότι θα βοηθήσει?» Ρώτησε δειλά ο φίλος μας.
«Άκου τι λέει! Άκου τι λέει!» ξεκαρδίστηκε ο Thapsifiso. Βρέ σύ, προχτές μαζί πίναμε σακόμελα στου Tsi-Tsa-Ni (Σινο-ιάπων συνθέτης) κι ακούγαμε το «mavra-mura/aspra-mura», μαζί με τον άλλο τον γαστρεντερολόγο, το Mitso το Yakaura. Μεγάλος γλετζές!
Έτσι κι έγινε. Μια και δυό, πήγανε μαζί στου κομματάρχη. Η εκλογική προετοιμασία ήταν σε οργασμό, κι η Yakuna-Muti, δεν πρόφταινε να πηγαίνει την αλληλογραφία [το ίδιο γράμμα] στον Υπουργό κι έτσι, ο άντρας της ο Thapsifiso, είχε όλο το απόγεμα ελεύθερο, χωρίς τις γκρίνιες της, αν και τελευταία τις είχε κόψει κι αυτές για κάποιον ανεξήγητο λόγο.
Ήταν όλοι τους εκεί, οι υποψήφιοι βουλευτές του κόμματος «Xatiri», οι οποίοι και φλέρταραν ιδανικά κι ανάξια με την εξουσία, ο καθένας για διαφορετικούς λόγους: Ο γνωστός γόης-γεροντοπαλίκαρο ο Yamu-Naki, το κομματόσκυλο ο Yato-Koma, ο πρώην Υπουργός Οικονομικών ο Konomi-Duro, ο νύν Υφυπουργός Εμπορίου ο Kaloku-Masi και άλλοι αστέρες της πολιτικής σκονίστρας του τόπου. Ο λαϊκιστής ο Laou-Laou,δεν ήταν εκεί.
Όλοι τους καλωσόρισαν τον έρμο τον Napsifiso, ο οποίος έτρεμε σαν το ψάρι έξω απ’ τα νερά του και του θύμισαν -με στόμφο- το ιστορικόν του χρέος προς την Πατρίδα, να ψηφίση κατά συνείδησιν ελεύθερα, όποιους απ’ αυτούς ήθελε και επ’ ουδενί να καλποδοτήσει τον πανάθλιο τον Akira-Lefka.
Βασικά, δεν ψήνονταν και πολύ από τις κορώνες και τους δεκάρικους λόγους τους, αλλά και τι να κάνεις στο φινάλε-φινάλε? [ (Έλεγε) αυτός ].
Έτρεχε λοιπόν κι αυτός, στις μεγάλες συγκεντρώσεις της παράταξής [του] (πλέον) με το πολυμερές σημαιάκι του, που το κράταγε στα δόντια, όταν χειροκρόταγε, γιατί του τάξανε θέση Επιθεωρητή Ορυζοκαλλιεργειών Γ΄ στο Τόκυο, που άλλωστε ήταν και η μεγάλη του φιλοδοξία.
Μάλιστα, τον αξίωσε ο Σίντο, να δεί από κοντά και το Τόκυο, που πάντα τ’ άρεσε, όπως το’ βλεπε στα σήριαλ και στις ταινίες. Θα μου πείς, στριμωξίδι και κακό μέσα στο μισθωμένο ιντερκούλερ της παράταξης, κάποιος μάλιστα είχε τη φαεινή έμπνευση να ξεράσει το δίφυκο γύρο σκλεπού απάνω στο Κυριακάτικό του κιμονό, αλλά όλα κι όλα! Άξιζε τον κόπο. Είδε λάιβ τους Πιτσικάτο Φάιβ, αγόρασε και καμιά ντουζίνα νωπά σώβρακα ανηλίκων για τον ξάδερφό του το μερακλή, που εκτονωνότανε στη Mosaka σε κάτι κατεψυγμένες σωβρακοφανέλες της μάνας του ο καψερός, κι από ’δώ παν κι οι άλλοι.
Οι μέρες που ακολούθησαν ήταν γεμάτες ένταση και πολιτικόν πάθος. Οι μεν έβριζαν τους δε και κωλοτούμπαλιν, ο αντιπολιτευόμενος τύπος, με το ανεξάρτητο έντυπο-όργανό του Toukakou-Kritikari, κατηγορούσε ευθέως για συγκάλυψη σκανδάλων και παροχολογία το κόμμα «Xatiri», αλλά το αυτί τους δεν ίδρωνε. Ο ανεξάρτητος κρατικοδίαιτος εργατοπατέρας Ideko-Pai κατηγορούσε την κυβέρνηση ολημερίς, τι για εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις των Δημοσίου τι για ασφαλιστικές αντεργατικές μεταρρυθμίσεις, τι για ρεμούλες από τον Υπουργό Πολιτισμού Tinkano-Gargara, αλλά μπά! Στου Κουνγκ-Φου την πόρτα…
Να σκεφτείτε, οι πολιτικοί τους αντίπαλοι, ξέθαψαν μέχρι και παλιές φωτογραφίες, όταν οι υποψήφιοι βουλευτές του «Xatiri» υπηρετούσαν Γερμανο-σαμουράι με τους Ναζί και Χοιρο-χίτες επί Αμερικανικής κατοχής.
Τσάμπα κόπος. Η εξασθενημένη αντιπολίτευση, μετά την αποχώρηση του σηρικού πράκτορα Simiti-San από την αρχηγία του κόμματος του «Ανατέλλοντος Ηλίου», δεν κατάφερε να κάμψει την πορεία του «Xatiri» προς τον κυβερνητικό θώκο.
Το «Xatiri» λοιπόν, τα κατάφερε μια χαρά και οι Υπουργάντζες του, έκοβαν παχειές κουράδες και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
Τι απέγινε, όμως ο εξωνημένος ο φίλος μας ο Napsifiso?
Η αλήθεια είναι ότι το ψιλοαμέλησε κι αυτός να πάει να απαιτήσει αυτά που δικαιούνται κι άλλοι. «Μη με πάρουνε και για λιγούρη», έλεγε, και να’ τα!
Όταν εστέφθη με επιτυχία, η καμικάζι διπλωματική επιχείρηση Dora-Dora-Dora, με τον Πρωθυπουργό τον Meto-Zori και Υπουργό Εξωτερικών τον Veto-Taka-Taka, όπου για πρώτη φορά έτριξαν τα δόντια στους Αμερικάνους, που ανατρίχιασαν άνευ όρων, σάμπως και να πήρε τ’ απάνω της η δημοτικότητα του «Xatiri». Οι γκαλοπυξίδες έδειχναν σταθερή πορεία ολοταχώς ανοδική για την κυβέρνηση, κι έτσι όταν ο φίλος μας ο Napsifiso αποφάσισε να πάει επιτέλους να δρέψει τους καρπούς της προεκλογικής του κηπευτικής, έπεσε απάνω σε τοίχο.
Αφού τώρα δεν τον χρειάζονταν.
Η καλλίγαμη δοσίπυγος γραμματέας του Υπουργού, κυρία Tina-Soukano, όλο δικιολογίες έβρισκε. Τονε τάραζε στο μούσι-μούσι όταν έπαιρνε τηλέφωνο, μετά από κάθε -χαμένη εκ των προτέρων- μάχη με την αξιοπρέπειά του. Μία δεν ήταν εκεί ο Υπουργός, μία ήταν εκεί -αλλά ήτο πολύ απησχολημένος-, μία του’ λεγε ν’ αφήσει μπιλιέτο και θα τον ειδοποιήσουνε κ.ο.κ. (& ε.κ.λ.α.ι.ρ.)
Τελικώς, είδε κι απόειδε, αφού από μια φάση και μετά ούτε τη γραμματέα μπορούσε να βρεί στο τηλέφωνο, μούτζωσε ιαπωνιστί, είπε «ομαε-ά-κινταμά!» και «ομαε-ά-μπαετά!», πήρε τον προεκλογικό φίλο του τον Kopso-Xeri και γυρίσανε πάλι στους ορυζώνες, να ξεμεσάζονται για ένα μεροκόμματο.
Το Ηθικόν Δίδαγμα
Όταν ξεμουτρώσει ο μουτρωμένος αυτοκράτορας, όταν διώξουμε τους Αμερικάνους στην Κόκκινη Κερασιά, όταν βγούν απ’ το σούσι τα ψάρια και ξαναπηδήσουνε στο ποτάμι, χάλι, με χρόνους με καιρούς, γκάλι δικά μας θα’ ναι.
Αρίγα-το! (και επίσης) Σαγιονάρα!
Σας ασπάζομαι,
Γητευτής παίδων
Dr. Colombo
Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια μακρινή απω-ανατολική χώρα, στη μικρή πολίχνη της Mosaka, εζούσεν ο αναποφάσιστος συμβασιούχος – ορυζοκαλλιεργητής, Napsifiso Kati-ti.
Δεδομένου ότι οι εκλογές πλησίαζαν με ταχύτητα παλιρροϊκού κύματος και η σύμβαση του καημένου του Napsifiso έληγε αμέσως μετά τις αυτοκρατορικές εκλογές, ο Napsifiso, βουτηγμένος στις ρηχές και μεσοβραχυπρόθεσμες σκέψεις του, εβόλταρε εις το ανακαινισμένο από τους αμερικάνικους βομβαρδισμούς, φάιμπεργκλας δάσος της μεταπολεμικώς χαρτζηλικωμένης πόλεώς του, σφυρίζοντας μελαγχολικά έναν παλιό σκοπό (… Kyoto kseri, ti-mas egrapse I mira Kyoto kseri, ki an mas brimazi ke tallo kalo-keri …).
Ξάφνου, είδε τον παλιό αποφασισμένο συμμαθητή του, Thapsifiso-Giakou-Mato, ο οποίος, αναφανδόν ευημερούσε, αφού απολάμβανε τη γλύκα της ηλιόλουστης μέρας, τρώγοντας μακαρίως κρουασάν και διαβάζοντας ταμπλόιντ.
Ο φίλος μας ο Napsifiso, έκανε μια μικρή υπόκλιση και χαιρέτισε το φίλο του ιαπωνιστί, ο οποίος του ανταπέδωσε το χαιρετισμό μ’ ένα δυτικότροπο νεύμα-χάι.
Αφού αντάλλαξαν φιλοφρονήσεις και θύμησες από τα παιδικά τραυματικά καμώματά τους, ο Napsifiso, ήλθε στο ροδοκοκκινιστό προκείμενο και εξέθεσε το πρόβλημά του στο φίλο του.
«Γι’ αυτό σκάς ?» Τον ρώτησε ο φίλος του. «Όλη η έγνοια σου αυτή να’ ναι» του είπε χαρούμενα. «Χάθηκε να μου το πείς κι εσύ νωρίτερα βρέ παιδί μου? Τι διάολο? Ξένοι είμαστε?» Τον επιτίμησε ο φίλος του μπουκωμένος.
«Λοιπόν, αύριο, τι λέω αύριο, σήμερα κιόλας τ’ απόγεμα, θα σε πάω να βρούμε το φίλο μου κομμματάρχη της τοπικής, τον Kerasi-Puro, που’ ναι κολλητός του βουλευτή της περιφέρειάς μας Dio-Risi. Αυτός βόλεψε μέχρι και τη γυναίκα μου τη Yakuna-Muti, [τη θυμάσαι ρε?] που’ ναι του Δημοτικού και την έβαλε ιδιαιτέρα του Υπουργού, εσένα με τόσα προσόντα δε θα βρεί κάπου να σε χώσει? Αξιοκράτης του κερατά, σου λέει ο άλλος».
«Και είναι σίγουρο ότι θα βοηθήσει?» Ρώτησε δειλά ο φίλος μας.
«Άκου τι λέει! Άκου τι λέει!» ξεκαρδίστηκε ο Thapsifiso. Βρέ σύ, προχτές μαζί πίναμε σακόμελα στου Tsi-Tsa-Ni (Σινο-ιάπων συνθέτης) κι ακούγαμε το «mavra-mura/aspra-mura», μαζί με τον άλλο τον γαστρεντερολόγο, το Mitso το Yakaura. Μεγάλος γλετζές!
Έτσι κι έγινε. Μια και δυό, πήγανε μαζί στου κομματάρχη. Η εκλογική προετοιμασία ήταν σε οργασμό, κι η Yakuna-Muti, δεν πρόφταινε να πηγαίνει την αλληλογραφία [το ίδιο γράμμα] στον Υπουργό κι έτσι, ο άντρας της ο Thapsifiso, είχε όλο το απόγεμα ελεύθερο, χωρίς τις γκρίνιες της, αν και τελευταία τις είχε κόψει κι αυτές για κάποιον ανεξήγητο λόγο.
Ήταν όλοι τους εκεί, οι υποψήφιοι βουλευτές του κόμματος «Xatiri», οι οποίοι και φλέρταραν ιδανικά κι ανάξια με την εξουσία, ο καθένας για διαφορετικούς λόγους: Ο γνωστός γόης-γεροντοπαλίκαρο ο Yamu-Naki, το κομματόσκυλο ο Yato-Koma, ο πρώην Υπουργός Οικονομικών ο Konomi-Duro, ο νύν Υφυπουργός Εμπορίου ο Kaloku-Masi και άλλοι αστέρες της πολιτικής σκονίστρας του τόπου. Ο λαϊκιστής ο Laou-Laou,δεν ήταν εκεί.
Όλοι τους καλωσόρισαν τον έρμο τον Napsifiso, ο οποίος έτρεμε σαν το ψάρι έξω απ’ τα νερά του και του θύμισαν -με στόμφο- το ιστορικόν του χρέος προς την Πατρίδα, να ψηφίση κατά συνείδησιν ελεύθερα, όποιους απ’ αυτούς ήθελε και επ’ ουδενί να καλποδοτήσει τον πανάθλιο τον Akira-Lefka.
Βασικά, δεν ψήνονταν και πολύ από τις κορώνες και τους δεκάρικους λόγους τους, αλλά και τι να κάνεις στο φινάλε-φινάλε? [ (Έλεγε) αυτός ].
Έτρεχε λοιπόν κι αυτός, στις μεγάλες συγκεντρώσεις της παράταξής [του] (πλέον) με το πολυμερές σημαιάκι του, που το κράταγε στα δόντια, όταν χειροκρόταγε, γιατί του τάξανε θέση Επιθεωρητή Ορυζοκαλλιεργειών Γ΄ στο Τόκυο, που άλλωστε ήταν και η μεγάλη του φιλοδοξία.
Μάλιστα, τον αξίωσε ο Σίντο, να δεί από κοντά και το Τόκυο, που πάντα τ’ άρεσε, όπως το’ βλεπε στα σήριαλ και στις ταινίες. Θα μου πείς, στριμωξίδι και κακό μέσα στο μισθωμένο ιντερκούλερ της παράταξης, κάποιος μάλιστα είχε τη φαεινή έμπνευση να ξεράσει το δίφυκο γύρο σκλεπού απάνω στο Κυριακάτικό του κιμονό, αλλά όλα κι όλα! Άξιζε τον κόπο. Είδε λάιβ τους Πιτσικάτο Φάιβ, αγόρασε και καμιά ντουζίνα νωπά σώβρακα ανηλίκων για τον ξάδερφό του το μερακλή, που εκτονωνότανε στη Mosaka σε κάτι κατεψυγμένες σωβρακοφανέλες της μάνας του ο καψερός, κι από ’δώ παν κι οι άλλοι.
Οι μέρες που ακολούθησαν ήταν γεμάτες ένταση και πολιτικόν πάθος. Οι μεν έβριζαν τους δε και κωλοτούμπαλιν, ο αντιπολιτευόμενος τύπος, με το ανεξάρτητο έντυπο-όργανό του Toukakou-Kritikari, κατηγορούσε ευθέως για συγκάλυψη σκανδάλων και παροχολογία το κόμμα «Xatiri», αλλά το αυτί τους δεν ίδρωνε. Ο ανεξάρτητος κρατικοδίαιτος εργατοπατέρας Ideko-Pai κατηγορούσε την κυβέρνηση ολημερίς, τι για εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις των Δημοσίου τι για ασφαλιστικές αντεργατικές μεταρρυθμίσεις, τι για ρεμούλες από τον Υπουργό Πολιτισμού Tinkano-Gargara, αλλά μπά! Στου Κουνγκ-Φου την πόρτα…
Να σκεφτείτε, οι πολιτικοί τους αντίπαλοι, ξέθαψαν μέχρι και παλιές φωτογραφίες, όταν οι υποψήφιοι βουλευτές του «Xatiri» υπηρετούσαν Γερμανο-σαμουράι με τους Ναζί και Χοιρο-χίτες επί Αμερικανικής κατοχής.
Τσάμπα κόπος. Η εξασθενημένη αντιπολίτευση, μετά την αποχώρηση του σηρικού πράκτορα Simiti-San από την αρχηγία του κόμματος του «Ανατέλλοντος Ηλίου», δεν κατάφερε να κάμψει την πορεία του «Xatiri» προς τον κυβερνητικό θώκο.
Το «Xatiri» λοιπόν, τα κατάφερε μια χαρά και οι Υπουργάντζες του, έκοβαν παχειές κουράδες και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
Τι απέγινε, όμως ο εξωνημένος ο φίλος μας ο Napsifiso?
Η αλήθεια είναι ότι το ψιλοαμέλησε κι αυτός να πάει να απαιτήσει αυτά που δικαιούνται κι άλλοι. «Μη με πάρουνε και για λιγούρη», έλεγε, και να’ τα!
Όταν εστέφθη με επιτυχία, η καμικάζι διπλωματική επιχείρηση Dora-Dora-Dora, με τον Πρωθυπουργό τον Meto-Zori και Υπουργό Εξωτερικών τον Veto-Taka-Taka, όπου για πρώτη φορά έτριξαν τα δόντια στους Αμερικάνους, που ανατρίχιασαν άνευ όρων, σάμπως και να πήρε τ’ απάνω της η δημοτικότητα του «Xatiri». Οι γκαλοπυξίδες έδειχναν σταθερή πορεία ολοταχώς ανοδική για την κυβέρνηση, κι έτσι όταν ο φίλος μας ο Napsifiso αποφάσισε να πάει επιτέλους να δρέψει τους καρπούς της προεκλογικής του κηπευτικής, έπεσε απάνω σε τοίχο.
Αφού τώρα δεν τον χρειάζονταν.
Η καλλίγαμη δοσίπυγος γραμματέας του Υπουργού, κυρία Tina-Soukano, όλο δικιολογίες έβρισκε. Τονε τάραζε στο μούσι-μούσι όταν έπαιρνε τηλέφωνο, μετά από κάθε -χαμένη εκ των προτέρων- μάχη με την αξιοπρέπειά του. Μία δεν ήταν εκεί ο Υπουργός, μία ήταν εκεί -αλλά ήτο πολύ απησχολημένος-, μία του’ λεγε ν’ αφήσει μπιλιέτο και θα τον ειδοποιήσουνε κ.ο.κ. (& ε.κ.λ.α.ι.ρ.)
Τελικώς, είδε κι απόειδε, αφού από μια φάση και μετά ούτε τη γραμματέα μπορούσε να βρεί στο τηλέφωνο, μούτζωσε ιαπωνιστί, είπε «ομαε-ά-κινταμά!» και «ομαε-ά-μπαετά!», πήρε τον προεκλογικό φίλο του τον Kopso-Xeri και γυρίσανε πάλι στους ορυζώνες, να ξεμεσάζονται για ένα μεροκόμματο.
Το Ηθικόν Δίδαγμα
Όταν ξεμουτρώσει ο μουτρωμένος αυτοκράτορας, όταν διώξουμε τους Αμερικάνους στην Κόκκινη Κερασιά, όταν βγούν απ’ το σούσι τα ψάρια και ξαναπηδήσουνε στο ποτάμι, χάλι, με χρόνους με καιρούς, γκάλι δικά μας θα’ ναι.
Αρίγα-το! (και επίσης) Σαγιονάρα!
Σας ασπάζομαι,
Γητευτής παίδων
Dr. Colombo
1 comments:
LOL... (σακόμελα... έσπασα)
Post a Comment